Ağladı sevdam yıllarca mısralarımda Satırlara döküldü kanlı yaşı damla damla Ayağı kırılan at misali acı çekmesin diye Kaç defa dayadım namluyu şakağına Ben öldürmeye çalıştıkça Daha bir doğdu daha bir çoğaldı İnadına inadına Her dizenin bir yerine gizledim sevdamı Bazen görünmesini istedim Bazen çıkmasın diye en kuytu köşelere attım Bazen bir ağaca yükledim Bazen bir kuşun kanadına Volkanlar gibi oldu bazen Lavlar fışkırdı yüreğimden Ben söndürmek istedikçe Daha bir alevlendi İnadına inadına Şiirlerimde mutlaka uzattı kafasını “Halen buradayım” dercesine Susturdum kelimeleri Hatırlatmasın diye Kırdım kalemimi seni yazmasın diye Kendiliğinden yetişen ayrık otu gibi Kök saldı dizelerin arasına İnadına inadına Gönül Sahilin de dalga oldu bazen Yaptığım kumdan evlerimi yıktı Yıldız oldu bazen En karanlık gecelerimde güneş gibi ışıdı Gül dalında bülbül oldu bazen En güzel aşk melodileri şakıdı Şiirlerimde yaşadım büyük sevdamı Her mısrası sen oldu Susturmaya çalıştım bu acemi şairi Kalemi durmadan sen yazdı Sadece beni değil Kalemimi bile esir ettin kendine Şiirler değil Destanlar yazdırdın sevgine Sevme dedim sevme bu asi gönlüme Dinlemedi beni bağlandı İnadına inadına Eğer bir gün şiirlerim susarsa Kalemim sana dair tek kelime yazmazsa İşte o gün ölmüştür sevdam Ya da ben… Zehra Atasoy zehra atasoy Okunma sayısı:539

Bu site edebiyatdefteri.com sitesinin dost sitesidir.