Şükür, Yolumun üstünde bekleyenim var. Teşekkürler sana Tanrı’m, teşekkür! Demek güneş eskiden de bu kadar parlakmış Demek gökyüzünü süslüyormuş sevdiğimiz yıldızlar Demek çılgın bülbül hiç kesmemiş şarkımızı Nasıl da unutmuşum, nasıl da unutmuşum? Çiçekle arı gibi yaşamak varken, Zamansız esince deli rüzgârlar Delişmen yüreklerimizde sıralanmış Dipten doruğa öfke kesilen arzular Karanlıklarda kalakalmışız. Ne bir iz, ne bir ses Umudun zerresi düşmemiş avuçlarımıza Nedense bir türlü beklediğimiz haber de Konmamış kuşlarımızın kanatlarına Sonra birden bire bir şey oldu Hiç ummadığım bir zamanda Zorlu dağların doruklarında Beklediğim ay doğdu Gerçi dualarımı hiç terk etmemiştim Ellerimi her açtıkça Tanrı’mdan Seni dilemiştim. Yüreğim ışık ışık Gözbebeğim gülümsüyor. Şükür, Yolumun üstünde bekleyenim var. Teşekkürler sana Tanrı’m, teşekkür! 20 Ocak 2006 Oyhan Hasan Bıldırki Oyhan Hasan BILDIRKİ Okunma sayısı:97

Bu site edebiyatdefteri.com sitesinin dost sitesidir.