Kara kız ferhattan daha derinim Bu yaram kapanır sanıyormusun. Hasretin külünğü cana şirinim Sen beni canımla sınıyormusun. Karakız canımı zülfüne astım Aşkım kutsal diye olmadı kastım Hasretinle yadım bahtıma küstüm Sen ki yoklugum da yanıyormusun. Kara kız görünmez dağların ardı Sensiz yüreğimi acılar sardı Hani sonsuza dek sözümüz vardı Sen kendi sözünden dönüyormusun. Kara kız bu deli unutur sanma Unuttu derlerse sakın inanma Gönlüm yalnız sana delidir amma Sen kendi delini kınıyormusun Kara kız hasretin od uyla yanıp Ansızın bir vakit dönecek sanıp Kabuslar içinde gece uyanıp Sen hiç hazaniyi anıyormusun. Erdoğan BEKTAŞ Okunma sayısı:129

Bu site edebiyatdefteri.com sitesinin dost sitesidir.