Güneşimi de alıp kayboldun tepeden Geri verdin yine karanlıklarımı Ardından salladığım mendille Sildim ıslak gözyaşlarımı Gidişlerin örseledi yüreğimi Seni düşündükçe büyüyor hasret Ele geçiriyor bedenimi Simdi bir mum yanıyor avuçlarımda Kavuruyor tenimi yapışkan korla Yalnız gecen her geceyle Sevdamın kefaletini ödüyorum Avucumdaki mumla birlikte Eriyorum yar bitiyorum. Her ayrılık yeni bir yıkım Harabeye dönmüş yüreğime… Bu kaçıncı darbe? Sımsıkı sarılıp tesellilere Tek kanatlı kuş misali Yalpa yalpa uçuyorum yarınlara El ayak çekilip, tenhalaşınca şehir Bir ben kalıyorum ayakta Bir de gece kuşları Bulunduğun dağlaradır uçuşları Hasret seline kapıldım Çamur deryasıyla boğuşuyorum Kulaç atan kollarım yoruldu Batıyorum yar boğuluyorum Sensizlik öldürüyor beni Nefes alamıyorum. 9/4/2010 Zehra Atasoy zehra atasoy Okunma sayısı:176

Bu site edebiyatdefteri.com sitesinin dost sitesidir.