Ölüm şimdi baş uçumda Ölüm beynimin içinde Hayat avuçlarımda Sıkıyorum yumruğumu Tırnaklarımın izi tenimde Ölüm iki kaş aramda Hayatım pamuk ipinde Gözlerim uykuda Ölüm beynimin içinde Oysa yüreğim dimdik ayakta Duyuyorum sizi görüyorum Hapsolmuşum cam hücreye Görünse de bedenim yatakta Ölüm beynimin içinde Yaşam yüreğimde İki cihan arasında kaldım Korkuyorum yorulmaktan Her şeyi oluruna bırakmaktan İki dala takılmışım İki çift küçük göz tutmakta Zifiri karanlık göçtü üstüme Ölüm beynimde Yaşam yüreğimde Umut avucumun içinde Yorgun uykularda bedenim Takatim tükenmek üzere Koyu katranlar ciğerimde Nefesim çok derinde Ölüm beynimin içinde Kara ekmekler üstümde 27/2/2010 Zehra Atasoy Bolu Üniversite hastanesinde ameliyathanenin önünde tanıştığım bir kadının Maden kazasından sonra beyin ölümü gerçekleşen eşini umutla beklemesinden etkilenerek yazdığım dizeler. İnşaAllah umutları boşa çıkmamıştır, eşi hayata ve iki yavrusuna geri dönmüştür. zehra atasoy Okunma sayısı:161

Bu site edebiyatdefteri.com sitesinin dost sitesidir.